نازکردن دخملی

مهدیس ناز دخترم

این روزها یاد گرفتی قهر کنی

وقتی چیزی را بهت نمیدم یا اجازه نمیدم کاری را انجام بدی قهر میکنی

میری یه گوشه دراز می کشی با دستهای کوچیکت چشمها و صورتت را میگیری باسنت را میدی بالا

بعد وقتی می بینی هیچ صدایی از کسی نمیاد یواش دستهات را از جلوی چشمهات برمیداری و بهمون نگاه

می کنی توی چشمهات برق خنده میشینی و این یعنی آشتی

الهی قربون اون دل پاک و معصومت بشم که اینقدر کوچیکه و فاصله قهر و آشتیت چند ثانیه است

مهدیسم اگه یه وقتهایی یه چیزهایی را بهت نمیدم مطمئن باش برات ضرر داره و مادر و پدر نگران

سلامتیت هستن وگرنه هر چقدر که بخواهی بازی کنی و خطری تهدیدت نکنه از نظر ما بلامانع است

دوستت داریم